สร้างป้ายแผนที่ที่ชัดเจนและภาษาภาพที่เป็นประโยชน์

การพิมพ์บนแผนที่เชิงโต้ตอบทำหน้าที่หลักประการหนึ่ง นั่นคือ การจดจำพื้นที่อย่างรวดเร็ว ต่างจากข้อความในบทบรรณาธิการ ป้ายแผนที่จะต้องสามารถอ่านได้ชัดเจนเมื่อเปรียบเทียบกับภาพพื้นหลังที่ซับซ้อนและมีหลายสี ตั้งแต่หญ้าในสวนสาธารณะสีเขียวไปจนถึงถนนยางมะตอยสีเข้ม และช่องทางสถาปัตยกรรม

ใช้แบบอักษรซานเซอริฟทรงเรขาคณิตที่สะอาดตา (เช่น Inter, Roboto หรือ SF Pro) ที่มีน้ำหนักปานกลางถึงหนา หลีกเลี่ยงฟอนต์เซอริฟแบบบางที่ละเอียดอ่อนซึ่งหายไปจากจอแสดงผลที่มีความละเอียดสูง

ใช้ยาเม็ดพื้นหลังเล็กๆ หรือรัศมีข้อความเสมอ (โครงร่างที่มีคอนทราสต์สีอ่อน) ป้ายสีเข้มสะอาดตาด้านหลังข้อความสีขาวหรือเม็ดสีขาวด้านหลังข้อความสีเข้มรับประกันความชัดเจน 100% ไม่ว่าอาร์ตเวิร์กพื้นหลังจะอยู่ข้างใต้ก็ตาม

รายการแผนที่บางรายการไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเท่ากัน แผนแม่บทประกอบด้วยเขตหลัก อาคารรอง และจุดสาธารณูปโภครอง

สร้างมาตราส่วนการพิมพ์ 3 ระดับ: ระดับ 1 (เขต/ปีก) ในข้อความตัวพิมพ์ใหญ่ตัวหนาขนาดใหญ่ 16-18px; ระดับ 2 (อาคาร/ร้านค้า) ในข้อความกึ่งหนาขนาด 13-14px ระดับ 3 (สิ่งอำนวยความสะดวก/ห้องน้ำ) มีป้ายขนาดกะทัดรัด 11-12px พร้อมไอคอน

Layerpin ช่วยให้คุณตั้งค่าการมองเห็นป้ายกำกับที่ขึ้นอยู่กับการซูม ทำให้มั่นใจว่าป้ายกำกับห้องเล็กๆ ยังคงซ่อนอยู่ในมุมมองจากมุมสูง เพื่อป้องกันสัญญาณรบกวนทางภาพ และจางหายไปอย่างงดงามเมื่อผู้เยี่ยมชมซูมเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น

คำอธิบายแผนที่คือภาพ Rosetta Stone ของเค้าโครงของคุณ โดยจะแปลงสีพิน ไอคอนหมวดหมู่ และรูปร่างของคุณให้เป็นความหมายที่เข้าใจได้

ใน Layerpin คำอธิบายของคุณไม่ใช่กราฟิกแบบคงที่ แต่เป็นการควบคุมแบบโต้ตอบ การคลิก 'ห้องน้ำ' ในตัวกรองคำอธิบายและไฮไลต์ตำแหน่งห้องน้ำทั้งหมดทั่วทั้งผืนผ้าใบ

ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การช่วยเหลือพิเศษของ WCAG AA เมื่อเลือกสีหมวดหมู่ อย่าพึ่งพาแต่เพียงสีเพื่อแยกหมวดหมู่ จับคู่สีกับรูปทรงหรือไอคอนที่โดดเด่นเสมอ เพื่อให้ผู้เยี่ยมชมที่ตาบอดสีสามารถนำทางได้อย่างมั่นใจ